Foto’s

Even niet over Frankrijk, want we hebben de ‘officiële foto’s’ van de fotograaf gekregen! Het zijn er in totaal 636, ik heb ze allemaal gezien, en er zitten er echt hele mooie tussen. Goed werk van Klaas, maar dat wisten we op voorhand al. Nu kunnen we beginnen met het samenstellen van een fotoboek.

Ik wil het nog een beetje een verrassing houden tot het fotoboek af is, maar ik geef toch een voorproefje…

(foto © Klaas De Buysser)

(foto © Klaas De Buysser)

The married life enzo

Bijna twee weken na de trouw. Het is nog steeds een vreemd idee. Er is tegelijk iets en niets veranderd. We zijn nog steeds hetzelfde, zien elkaar nog even graag als ervoor. En we hebben het gezellig, zo samen. En dat was natuurlijk ook de bedoeling, dat het zo bleef. En toch is er nu een extraatje, als een bijkomende herinnering aan die gezelligheid. Misschien voor als het eens wat minder gezellig wordt – ik zeg maar wat. Een extra reminder aan het feit dat er altijd iemand naast je, achter je zal staan – een helpende hand, een schouder, een luisterend oor, lieve woorden of gewoon begrijpende stilte.

Daarom, en natuurlijk ook omdat elke reden goed is om een kickass party te organiseren, en dan vooral het feit dat twee mensen elkaar graag zien. Voila.

Nu we terug zijn van vakantie gaat het weer zijn gewone gangetje, hoewel we nog wat dingen in orde moeten brengen. Ik heb zo’n electronische identiteitskaart, en als je bijvoorbeeld een adresverandering door wil geven, heb je daar blijkbaar codes van nodig…waarvan ik het bestaan dus al vergeten was. Resultaat: ik zal een nieuwe kaart moeten aanvragen (en dat kost 15€ in A’pen, jochei!). Conclusie: ik ben nog steeds alarmerend chaotisch – ondanks de oefening van het succesvol organiseren van een kickass party in het recente verleden.

Verder wil ik nog even kwijt dat ik iets heb veranderd op mijn blog: ik zal reacties een beetje modereren. Als er één reactie van jou is goedgekeurd, zullen je volgende reacties wel gewoon direct geplaatst worden.  Dit om vervelende reacties te vermijden. Niet dat ze mij storen, maar het is nu ook niet bepaald leuke decoratie voor een blog. En aan de vervelende reactiegever: het kan mij werkelijk geen moer schelen hoe je mij noemt, wat je van mij, mijn man, relatie, huwelijk, enzovoort vindt. Echt. Grow up and get a life.

Nip

:-)

:-)

Pffff, ik kan niet beschrijven hoe mooi het gisteren allemaal was…maar ik ben gelukkig! (en doodmoe)

We hebben momenteel nog maar weinig foto’s, dus voorlopig even deze als voorproefje op meer.

En dan nu:

Bedankt!

Iedereen die erbij was, familie & vrienden voor jullie aanwezigheid, gezelligheid, bloemen, cadeautjes, kaartjes,…bedankt voor een dag vol lachen en knuffels.

Broer en (schoon)zussen voor de praktische hulp zoals het helpen uitkiezen van jurk & kostuum, vervoer, vouwen van servetten en nog zoveel meer.

Neefjes en nichtjes voor het aanreiken van de ringen (héél mooi gedaan!).

Getuigen (Jurgen, Britt, An, David) voor de handtekeningen, morele steun en speeches.

Joke & Marleen voor de prachtige versieringen, bloemstukjes, corsages en boeket.

Hedwig, voor het beschikbaar stellen van tuin & aanverwanten.

Hannah & Lilith voor het uitstekend bruidsmeisje zijn!

Mama Lenie & Mama Mia voor de speech en muziek tijdens de plechtigheid.

Britt, bedankt voor het ‘getuigen’, het enthousiasme, je steun, het dansen & zingen, de vrijgezellenavond, het zorgen voor Jackie, het allround vriendin zijn.

Bedankt, Kurt/Frans – voor alles en meer.

En nog eens bedankt, mama. Voor het mama zijn.

Bless the road

Remember when we walked on hills of heather
Singing weaving mystical rings
Now in a while my precious child
You wil unfurl your wings
And I’ll have lost what I believed
Had promised everything
But before you go my friend, my kind companion
Listen to this song I sing

Then go in peace and grow in grace and goodness
Know that you have nothing to fear
And dry your eyes my little one
And let there be no tears
Send me a dream from away beyond
I promise I shall hear
Oh beautifull beloved soul companion
Thank you for those beautifull years

And heaven hold and watch your way forever
May your every dream com true
Forgive all wrong, always be strong
And do what you must do
You stand before this open door
And you must now go through
My precious friend, my own my sweet companion
Bless the road that carries you
My precious friend, my own my sweet companion
Bless the road that carries you

(Mary Black)

Nip

Whoow!

Nog één keer slapen, hier bij mama thuis, en dan is het zover. Ik stel het me voor als een rollercoasterdag, met zo vreselijk veel indrukken, gevoelens, beelden en gezichten, dat we er nog een hele week in Frankrijk mee bezig zullen zijn.

Ik ga morgen proberen zoveel mogelijk stil te staan bij het moment. Niet denken aan wat er volgt, maar wat NU aan de hand is. En alles in me opnemen.

Ik heb er geweldig veel zin in!

Nip

Verwachtingen

“Zaterdag krijgen we rustig weer met wolkenvelden maar ook zon en slechts een kleine buienkans.”, aldus het KMI.

Sounds good enough to me!

Ik heb wel slecht geslapen. Niet echt van de zenuwen, maar ik kwam toch niet echt tot rust. Ik had graag wat meer geslapen. Het is niet alsof ik morgen kan uitslapen…
Nip

Laatste Loodjes

Zo. De laatste dingetjes zijn vandaag afgehandeld. Morgen wordt inpakken en opruimen. En ergens nog een tent gaan opzetten.

En dan nog één keer slapen…

Net mijn makeup nog eens geprobeerd, en ik moet zeggen dat ik heel tevreden ben met het resultaat…

Trouwens nog een bioscooptip: Wall-E is één van de mooiste, ontroerendste animatiefilms die ik ooit heb gezien. Ook heel erg leuk voor volwassenen!

Nip

Feesboek

Wij woekerplanten hebben nu ook wortel geschoten in de vruchtbare bodem die Facebook heet. Vind ons daar onder ‘Nina Luyben’ en – wat dacht u – ‘Frans Vlinderman’. In tegenstelling tot de andere soortgelijke ‘netwerkingssites’ is Facebook leuk. See for yourself!

Verder moeten we nog steeds een boel kleine dingetjes regelen voor zaterdag, maar deadlines zijn niet dodelijk en morgen vliegen we er head first in!

Nip

Nog ‘ns vrij gezellig

Vandaag (zondag) was vooral een kwestie van bijkomen van vrijgezellenfeesten. Zaterdag was het dus Kurt zijn beurt, en hoewel Els bij mij was, kon ik niet slapen. Ik bleef wakker tot Frans en Yoeri terug thuis waren (dat was rond half 5) en daarna kon ik ook niet echt inslapen. Maar ze hebben het leuk gehad.

Op de blog van Frans kan je alvast wat foto’s zien, en later volgt er nog een schriftelijk verslag, heb ik mij laten vertellen.

Ik heb gisteren dan met Els de film Sweeney Todd gezien (eindelijk). We vonden het een hele goed film, maar toch even wennen (een zingende Allan Rickman!).

Morgen gaat Els naar huis, en dan is het echt aftellen en last-minute voorbereidingen afwerken. Woensdag gaan we nog even met Britt en Yoeri naar de film: Frans en Britt gaan hun liefde voor ABBA botvieren met ‘Mama Mia’ en Yoeri en ik laten de kinderen in ons los met ‘Wall-E’.

Nog 6 keer slapen…

Liefs

Nip

Vrij gezellig

Met een beetje vertraging: het verslag van de vrijgezellenavond!

Gisteren was het dus mijn vrijgezellenavond! Rond een uur of vijf kwam een delegatie mij ophalen. Ik kreeg een soort ketting aan waar twee badeendjes aanhingen (een bruid en een bruidegom) en een aantal envelopjes met nummertjes. Ook kreeg ik een grote dobbelsteen.

We trokken naar de stad, waar ik moest dobbelen om een café te kiezen. Alle aanwezigen linkten een nummer aan een café. Het werd de muze. Dan moest ik dobbelen voor een drankje. Eerst werd het aarbeienmix (de keuze van Marie) en daarna Vodka (of is het Wodka?) (Hannah). Dat was wat minder, want dat vond bijna niemand echt lekker (sorry, Hannah!). Ondertussen moest ik dobbelen en het envelopje openmaken dat erbij pastte.

Daar zat een vraag in van één van de meisjes die ik moest beantwoorden. De eerste vraag/opdracht was van Lilith: schrijf een liefdesgedichtje voor Kurt (Frans dus), bel hem op en draag het voor. Als de vraag/opdracht juist was beantwoord/uitgevoerd kreeg ik een puzzelstukje. Ik zag een stukje arm…hmm.

Daarna trokken we richting restaurant Wok en Tandoor, waar we a volonté mochten wokken en Indische gerechten mochten eten. Het was erg lekker en gezellig. Een paar vragen verder zag ik al een arm, een hand en een stukje been…

Toen kwam de vraag van Joke: wat heeft Kurt ooit gedaan om niet te moeten gaan werken? Die had ik fout (ik gokte op ‘5 pakjes sigaretten achter elkaar opgerookt’ omdat dat het enige was dat me bekend voorkwam, maar dat was om onder de legerdienst uit te geraken; hij heeft blijkbaar ooit bijna zijn pols verbrijzeld met een rol aluminiumfolie – de verdikking zie je nog). Toen moest Joke iets verzinnen dat ik moest doen om toch mijn puzzelstukje te verdienen. Dat werd een tequilashot (compleet met zout en citroen). Normaal zijn dat zo van die kleine glaasjes, maar in de Wok en Tandoor krijg je dus direct een dubbele dosis. Ik heb het dus in twee keer leeggedronken (het moest eigenlijk ad fundum, maar kom).

Toen alle vragen beantwoord waren, lag er dus een grote foto van Kurt op tafel. Met als enige bedekking een vlindertje. Ik vraag me nog altijd af hoe Britt hem zo ver heeft gekregen.

Een deel van de groep vertrok dan richting huis, en de achterblijvers trokken nog naar de Dageraadplaats (onderweg kwamen we trouwens Kurt en Yoeri tegen – die waren naar de film geweest), waar we een heerlijke Mojito voorgeschoteld kregen (meer info daarover volgt op het kooklabo). De mannen gingen ergens biljarten, en wij trokken een reeks bizarre foto’s…

Rond half 4 (gok ik) lagen we in ons bed. Marie en Els bleven bij ons logeren, Yoeri speelde Bob voor Britt, dus die gingen nog richting Bergen op Zoom. En ondertussen is het haar beurt om te Boppen, want Yoeri is op stap met Kurt op zijn vrijgezellenavond…

Bedankt Britt, voor de organisatie!

En bedankt, Niniane, Els, Marie, Joke, Silvie, Hannah, Lilith en An, dat jullie er bij waren en er een leuke avond van gemaakt hebben!

Fashion Rox @ New Look

Gisteren waren Britt en ik dus op het Fashion Rox Event in de New Look. Eergisteren kwam ik er door te googelen achter dat Fashion Rox dus een tv-programma is van TMF. Daaruit concludeerde ik dat er waarschijnlijk een hoop camera’s zouden zijn, bovenop de troepen aanwezige fashionista’s.

De zenuwen voor dat event werden gelukkig teniet gedaan door het feit dat ik eerst mijn trouwjurk moest gaan ophalen. Nog eens gepast (zit nog steeds als gegoten) en ik mocht hem meenemen!

Daarna dus richting Meir. Mijn fashionistagehalte lag ver onder nul, ik had een gewone blauwe jeans met zwarte top en laarzen aan. Geen make-up en haar in een staartje. Ik was dus gewoon mezelf. Britt had nog een tweede trendy jeans bij en een tweede paar ballerina’s, maar uiteindelijk bleef zij ook bij ‘gewone jeans’ en gemakkelijke sandaaltjes. Toen we aankwamen stonden er behalve een grote groep meisjes ook cameramannen, fotografen en journalistes. Er lage een roze loper uit en we kregen felroze polsbandjes. Rond ons liep de meerderheid van de dames in de laatste mode rond, inclusief hoge hakken. Ik heb niet veel jeansbroeken gezien, wel veel rokken en jurkjes. Ik heb me ook nergens zo slecht op mijn plaats gevoeld.

Maar we besloten ons te amuseren. Eenmaal binnen doken we met gekregen cola light en kledingbon (we kregen een bon van 70 euro) de kelder in. In de daar gelegen schoenenafdeling was het nog lekker rustig. Ik had mij voorgenomen alle camera’s en fotografen te vermijden, maar dat is moeilijk als je net je voet in een schoen aan het wringen bent. En die cameraman zoomt natuurlijk in op die lelijke scheve tenen van mij. Ik zei nog tegen hem dat hij dat niet moest doen, maar ja… Dus nu is het hopen dat de close-up van mijn blote voeten gesneuveld is op de montagetafel. De schoenen die ik aan het passen was, heb ik trouwens wel meegenomen.

Daarna heb ik microfoons, camera’s en fotografen gemeden als de pest. Terwijl Britt haar haar liet opsteken, werd ik aangeklampt door een dame voor een paar vraagjes. Ik zag geen camera, dus had ik geen bezwaar. Ze vroeg mij eerst of ik wist wie de sponsor van dit event was. Dankzij de google-sessie kon ik triomfantelijk aantwoorden (Tampax!). Daarna vroeg ze of ik wist dat dit voor een TMF-programma was en wat ik ervan vond. Mja, ik kan op zo’n moment niet gewoon zeggen dat ik het helemaal geweldig vind als het niet zo is, dus zei ik dat het leuk was, maar toch niet echt mijn ding. Ondertussen was Britt veranderd in een promqueen (qua kapsel dan toch) en zei ze: “Nu is het jouw beurt, hé”. Voor ik het wist zat ik in de kapperstoel en mompelde de kapster wat zeurderig dat mijn haar maar op één lengte geknipt was. Maar 4 elastiekjes en 27 haarspeldjes later zag ik eruit als het perfecte voorbeeld van hoe ik er niet wil uitzien op 16 augustus:

Ondertussen was ik Britt kwijtgeraakt, en een kleine zoektocht later krijg ik telefoon: Britt was tegen een franstalige styliste aangebotst, en stond in een pashokje, terwijl de styliste de ene outfit na de andere binnengooide. Toen ik arriveerde, kwam ze net aanzetten met een stuk of vier paar killerheels. Het genre ‘hier kan je iemand de hersens mee inslaan’. Ontelbare pasbeurten later, liet de styliste Britt met rust en was de laatste een paar stilleto’s (onder andere) rijker.

Na nog wat rondwandelen nog een grijs vestje voor mij gevonden (ik hou nu eenmaal van basics) en even overwogen ons op te laten maken. Maar de wachtrij was lang, en het was ondertussen 21u. Een paar uur later moet je alles weer van je gezicht boenen, dus wat heb je daar dan aan? Bovendien moest Britt nog helemaal naar Bergen op Zoom rijden, dus we besloten te vertrekken.

Ondertussen kun je op de site van Fashion Rox al foto’s bekijken. Ik heb ze bekeken, en ik sta er nergens op (hoera!), dus je hoeft niet te zoeken… Het programma (waar je dus misschien een close-up van mijn tenen kunt opvangen) wordt in totaal vier keer uitgezonden. De data vind je ook op de site, moest je interesse hebben – ik raad het niet aan. Naar het schijnt stond het ook in de krant, maar dat heb ik nog niet gezien.

Verder was het vandaag de laatste werkdag van Frans! Vanaf nu kunnen we ons heelder dagen samen bezighouden met het aftellen naar de trouwdag. We hadden net een afspraak met de fotograaf, en dat komt helemaal in orde!

Alweer een stapje dichterbij…

Nip

PS.: wij zijn een muzieklijst aan het samenstellen. Alle tips zijn welkom, dus laat ons in een reactie weten wat jullie favoriete dans- en feestliedjes zijn, zodat we er een leuk feest van kunnen maken…