Ditjes

Gisteren weer naar de academie, en het moet gezegd: ik vind het geweldig! Ik vind het helemaal niet erg om op een zaterdag vroeg op te staan om op tijd in de les te zitten, dat wil toch wel wat zeggen, niet? En zelfs bij Frans was er geen ochtendhumeur te bespeuren. Ik maak zelfs opdrachten thuis, en verzin opdrachten voor mezelf. Frans mocht gisteren effectief schilderen (nog steeds flessen, maar goed), en het gaat hem goed af. Ik ben benieuwd naar onze evolutie na een paar maanden les. Ik kijk ondertussen uit naar onze eerste les modeltekenen, dat lijkt me heel boeiend. Enfin, we amuseren ons.

Nog een weekje wandelen met Jules voor de boeg. Vanmorgen slechts één hond gezien (en een stuk of 6 hardlopers) in het park, en Jules vond hem hoegenaamd niet interessant. Waarschijnlijk ben ik één van de weinigen die zich op zondagochtend vroeg het bed kan uitslepen om met de hond te gaan wandelen. Ik probeer nog altijd te bepalen welk tijdstip ideaal is op een weekdag, maar de experimenten hebben dat nog niet uitgewezen. Gewoon hopen dat we het volhouden tot zondag zonder dat Jules een andere hond bij de dierenarts doet belanden…

Oja, “Queen of all Media” Perez Hilton heeft onze Milow opgevist. Het clipje van Milow die een cover zingt van Justin Timberlake’s Ayo (Technology) staat al een tijdje op mijn blog (op de muziekpagina), maar nu bestaat er dus ook een officiële video voor. Te bekijken bij Perez, dus – die het trouwens beter vindt dan het origineel. Kijk eens aan. Maar eigenlijk hou ik onze artiesten liever voor ons, zonder de plastic roze toestanden en massaverering van Hilton en co. Laat Milow maar met zijn twee voeten stevig op de Belgische bodem staan.

Nip

Hondenleven

Met Jules alles goed, met mij ietsje minder. Gisteren zag Jules een kat in het park, en voor ik doorhad wat er aan de hand was, had Jules me al 20 meter achter zich aangesleept. Verder kunnen we niet in de buurt van andere honden komen, want dan wordt Jules eng: grommen, trekken, blaffen, héél hard trekken…enfin. Niet Leuk. En probeer andere honden maar eens te vermijden in zo’n park. Het park in kwestie wordt overspoeld door baasjes met hond en hardlopers. De eerste keer dacht ik nog dat het de start to run hype was, maar nee, je kan letterlijk het hele jaar door hardlopers spotten. Van mannen in midlifecrisis en gezondheidsfreaks tot jonge meisjes met complexen, en alles daar tussenin. En ze gaan kennelijk ook allemaal tegelijk lopen, het is echt een bizar zicht.

Maar van hardlopers heeft Jules geen last, alleen van andere (mannetjes)honden. Ik vermijd dus alle honden maar, want van op afstand kan ik niet zien of het een mannetje of vrouwtje is, en ik ga geen onnodige risico’s nemen. Het enige nadeel is dat er ook kronkelende paadjes zijn, waar je dus na een bocht plots oog in oog kunt staan met een andere viervoeter. Dit heeft mij al meermaals stevige hartkloppingen en een bijna uit de kom gerukte arm opgeleverd.

Elke dag is het dus weer stress op de wandeling. En we zijn nog niet op de helft…

Nip

Tussen Kunst en Knoeiwerk

Ik sta vreselijk achter met het bewerken en posten van foto’s en verslagen, ik weet het. Maar we zijn veel op stap geweest, en we hebben ook wel andere dingen te doen dan bloggen…

Zoals bijvoorbeeld naar de academie gaan! Nu de eerste drie lessen achter de rug zijn, heb ik al een idee van de lessen. Het bevalt me. De eerste twee lessen deed ik aparte oefeningen, omdat de rest van de groep ofwel in een hoger jaar zaten, ofwel ‘eerstejaars’ waren die op de één of andere manier ergens anders al eens tekenlessen hadden gevolgd. Ik mocht dus stillevens van blokken en cilinders tekenen aan de ene kant van het lokaal, terwijl de rest aan de andere kant schalen, kommen en theepotten mocht schetsen. Maar vandaag was het opendeurdag. Er was ons een model beloofd, maar die vond het nogal vroeg, dus bleef het bij een stapel boeken. Niet echt hetzelfde, maar ik heb mezelf beloofd van elke oefening te leren en niet te zeuren over het feit dat ik blokken/cilinders/boeken/theepotten nogal saaie onderwerpen vind voor een tekening. Ik wil eerst rustig op twee benen leren staan voor ik aan een marathon begin. Daarbij krijgen we hoe dan ook modeltekenen, ook in het eerste jaar, dus dat wordt zeker interessant.

Vanaf morgen gaan we weer eens op onze trouwe vriend Jules en het huis van mijn peter passen. Twee weken deze keer. Elke dag ervoor zorgen dat Jules tijdens zijn wandelingen geen andere honden oppeuzelt…het zal weer wat worden…

Maar bij deze kondig ik dus aan dat het waarschijnlijk ietsje stiller wordt hier op de blog.

Nip