Partiepiepel

Het is hier weer één en al feest dit weekend. Vrijdag was er muziek op het plein (Dageraadsplaats) in het kader van Zomer van Antwerpen. Het groepje dat eerst kwam spelen was Les Øffs, en we gingen er speciaal naar luisteren omdat we groepslid Karsten kennen. Ze spelen een leuke mix van wereldmuziek, folk en cabaret. Ik stond met mama en Annemie in het publiek toen we werden aangesproken door een ‘journaliste’ van de Zurenborger (het plaatselijke krantje). Of ze wat foto’s van ons moch maken en wat vragen stellen. Waarom niet, dachten we, en dus liggen we met onze kop binnenkort op menig Zurenborgse deurmat.

Na het optreden gingen we nog even op een terrasje zitten, met de helft van Les Øffs, een paar die-hard fans. Er werd uiteindelijk besloten dat ze nog een optredentje zouden geven in een piepklein kroegje: Hof van Ellende (ook wel ‘t Hofke). Hun lijfspreuk: In den Hof van Ellende, is de miserie verniet’ (in stickervorm te verkrijgen aan den toog bij Miekske). Dat optreden was veel leuker dan het eerste. Ze stonden tussen het volk, liepen door de mensen heen, sprongen op de toog…enfin, ambiance! Ze hebben blijkbaar via de Humo een videoclip gewonnen (ik weet er het fijne niet van), dus ik denk dat we er nog meer van gaan horen.

Gisteren was het dan de verjaardag van nichtje Silke. Ze werd drie en kreeg een volledige makeupset, inclusief glittergel, glitterstof, glittergloss en glitternagelak. Resultaat: Nip hing op het eind van de avond vol glitters. Terwijl Silke in haar van tante Silvie gekregen snoepjesroze prinsessenjurk rondhupste, was Sander achtereenvolgens piraat, monster en acrobaat.

Erinn & Merijn

Jurgen & Silke

Eerst lippenstift…

En nu de nagellak nog…

Frans & Taart

Sander & Nip ( vol glitters)

Vandaag is het dan de verjaardag van Yoeri, en dus trekken we zodadelijk richting Zeeland voor de bijbehorende barbecue.

We mogen niet klagen!

Liefs,
Nip

Zeeland & Sauna

Het was weer gezellig in Zeeland, as usual. Het was – ook as usual – een beestenboel. Behalve de permanente viervoeters Tommy, Floortje en Luna, was ook Niño (de halve Chihuahua van mijn neef Luc en zijn vriendin Annelies) van de partij. Het was de eerste keer dat Niño en ik elkaar zagen, en dat ging gepaard met een uur lang gekef. Uiteindelijk kwam hij op schoot zitten, zoals het een brave schoothond betaamd.

Niño, de halve Chihuahua

Floortje, ruwharige Jack Russel Terriër

Tommy, inmiddels stokoude, blinde en dove Jack Russel

Luna, de laarzenverslindende Friese Stabij

Els heeft ondertussen haar rijbewijs en dat heeft als gevolg dat wij niet meer moeten onderhandelen met tante Poppy over ‘brengen en ophalen’. Het is trouwens best leuk om tegen 50 km per uur door de Zeeuwse polder te bollen en ondertussen luid mee te zingen met nog luidere muziek (uiteraard met vette beat). Menig fietser heeft ons nagestaard, kan ik u verzekeren.

Verder was ik daar in Zeeland om naar de kapper te gaan. De punten moesten eraf en een nieuw kleurtje erop. Heel veel verschil is er niet. Het is ietsje donkerder en minder rood dan ervoor, en er is een goede 5 cm af. Ik ben tecreden. Misschien dat er na de trouw weer iets funky mee gebeurt, dat zien we dan wel.

Nip voor de kapper

Nip na de kapper (en na het uitwoelen van de gigantische hoeveelheid haarmousse)

In de tuin ten huize Els & Poppy werd hard gewerkt. Het project is om het oude ‘tuinhuisje’ af te breken en er een nieuw te zetten. Maar eerst moest er allerlei groen verhakseld worden. Luc had dan wel oorbeschermers op, maar geen bril, en eindigde die dag dus met een gezwollen oog. Niet dat het hem kon deren, de volgende ochtend stond hij er weer (zonder bril).

Ik ben dan woensdagavond met de trein terug naar Antwerpen gekomen, en mama blijft daar tot zondag.

Vandaag zijn we naar de sauna getrokken. Natuurlijk weer hopeloos verkeerd gereden op de heenweg, we slagen er maar niet in dat te onthouden. Tegen dat we er aankwamen, was de stress zo opgelopen dat die relaxatie meer dan welkom was. Het was gelukkig een heel ontspannende dag. Lekker rustig, mooi zonnig weer en heerlijk genieten van bubbelbaden, sauna’s, turks stoombad, dompelbaden en buitenzwembad…

We kunnen er weer even tegen.

Nip

spierpijn & mindfuck

Gisteren zijn we J & J gaan helpen met hun verhuis. Het was eigenlijk best gezellig, maar we zitten vandaag allebei met spierpijn. Dus hebben we niet al te veel gedaan. Een filmpje gekeken. Maar wat voor één! Een onvervalste mindfuckfilm. Je moet ervan houden, natuurlijk. Er zijn grofweg twee soorten mindfuckfilms: films waar je op het verkeerde been wordt gezet of hopeloos de draad kwijtraakt, maar op het einde het licht ziet (zoals Fight Club of Memento) en dan films waar je op het einde in de duisternis blijft zitten (zoals Mulholland Drive, Lost Highway (eigenlijk alles van David Lynch). De film die we vandaag zagen, Stay (met Ewan McGregor, een fantastische Ryan Gosling en Naomi Watts), behoort tot de laatste categorie (vinden wij, allezins).

Toch is het een prachtige psychologische thriller, waar veel gebruik wordt gemaakt van visual effects en andere truukjes, zodat er een hele vreemde, ongemakkelijke sfeer ontstaat. Op de dvd staat een stukje bij de extra’s dat de overdonderende vaagheid van de film wat moet ophelderen, maar eigenlijk blijft het wel troebel. Niets mis mee, als je daar van houdt.

Dus: een aanrader, maar niet voor mensen die alles altijd willen begrijpen!

Ik zet de trailer zodadelijk op de filmpagina.

Morgen vertrek ik voor een paar dagen naar Zeeland, dus even geen blogberichten hier.

Nip