Gedichtendag – Ed

Geen goed begin van mijn blogjaar: een maand lang niets posten…

Tja, druk en zo…verder wel veel zaken om over te bloggen, maar het kwam er maar niet van. Obama, Dendermonde, Gaza,…er is elders genoeg over te vinden, wat doet mijn mening er eigenlijk nog toe?

Hoe dan ook: vandaag is het gedichtendag en ik zal maar liefst twee keer optreden. Dat ligt al boven mijn jaarlijks gemiddelde, dus als je er vandaag niet bij bent, zou het wel eens kunnen dat de eerstvolgende keer over een dikke twee jaar plaatsvindt. Dat hangt van vanavond af.

Soit, aangezien het gedichtendag is, laat ik mijn laatste gedicht op jullie los. Al een tijdje geleden geschreven, naar aanleiding van het overlijden van Ed Klein Goldewijk, maar door omstandigheden nog niet eerder op mijn blog geraakt.

Ed

wat onze prelude leek
van zoeken, tasten
elkaar zo gelijk
gestemd vinden

bleek jouw coda

maar vinden doe ik
jou nog steeds

in beeld
en woord

al had ik liever
een da capo
zonder fine
gehoord

 

Nip

Pfffff

Het ziet er naar uit dat onze eerste voorzichtige kijk op 2009 vertroebeld wordt door onzekerheid…

Dat gaan we nu dus even bekijken en bespreken, en waar kunnen we zoiets anders doen dan in het Zeezicht?

Voor nieuws moet je dus niet hier zijn vandaag, maar je kan eens proberen op het Kooklabo (link vind je ergens rechts), daar staan verse Griekse gerechten. Door Britt en mij gemaakt (vooral door Britt) en door ons allen goedgekeurd. Het was een leuk weekend, met Britt en Yoeri – maar door het nieuws over Ed niet eerder op de blog geraakt.

Enfin, smakelijk dus, en tot later!

Nip

Afscheid van Ed – Ave Maria

Afgelopen woensdag zijn Frans en ik naar de begrafenis van Ed geweest. De kerk zat zo vol dat er heel wat mensen moesten rechtstaan, waaronder wij, maar dat vonden we niet erg. Het was een erg mooie dienst – Ed was erg aanwezig, in muziek, gedicht en teksten. Het mooiste, maar ook moeilijkste vond ik het moment waarop Rob (de broer van Ed) Hees en Zacht zong.

Ook erg mooi was het Ave Maria van Cacinni, een stuk dat Ed zelf erg mooi vond.

Op momenten als deze, tegen 23u, mis ik Ed het meest. Geen virtueel maatje meer om tegen te praten. Geen wijze woorden of gefilosofeer meer, geen anekdotes, foto’s, bedenkingen, overwegingen, muziektips. Geen toekomstplannen.

Geen edKG meer in het ledenlijstje op de verhalensite. En toch blijf ik er naar zoeken.

Er was nog zoveel om te delen, te vragen, te overpeinzen. Maar ik onthoud wat ik van Ed geleerd heb in die te korte tijd: leef nu, in het moment. Want misschien is er geen morgen meer.

Nip

Ed Klein Goldewijk

Ed Klein Goldewijk

22-7-1964  – 27-11-2008

Zo blij je gekend te hebben, zo moeilijk nu al afscheid te moeten nemen.

Missen kan ook mooi zijn, zei ik je nog. Maar daar ben ik niet zo zeker meer van.

Van veraf bekeken, van dichtbij geraakt.

Ja.