Ook de stilte

ook de stilte
spreekt tot
mij

in verre zinnen

proef ik jou
nog steeds
zoetzuur

het verbeelde beminnen
niet scherp te stellen
en dan maar verlangen

houden van

herbeginnen

***

Ontdekking

toen we nog wisten
wat lief te hebben

verdwaalden we
in de vouwen
van onze huid

veegden zacht
de sporen van
vaal verleden uit

toen wisten we nog
wat te ontdekken

dachten dat we

misschien

een nieuwe wereld
voor elkaar konden zijn

om voor altijd
in rond te trekken

***

De langste nacht

ik weet niet meer
wat waarheid is

jou voelen
raakt in mij
een onbestemd
gemis

de maan waant zich
een zilvervis
nachtlicht
strekt zich uit

dit moment smaakt
naar eeuwigheid

onze kussen
naar rood fruit

***

Nachtfragmenten

we ontwarren
nachtfragmenten
tot jouw beeld
mij kleurt

grijs

ontwaren we mist
die ons omhult
en zwijgen doet

want woorden
ontwaarden
de betekenis

die wij ons weten

zinnen zouden ons
zomaar doen ontaarden

***

Grijswaarden

we dromen altijd
in grijswaarden

fluisteren
herinneringen
terug in beeld

voel eens
hoe hier
ik ben

daar waar wij
zwijgen
wordt alles
gezegd

2 Reacties naar “Schrijfsels”


  1. Daar waar wij zwijgen wordt alles gezegd.

    Daarmee heb jij gewoon alles gezegd. Hoe je het doet, ik weet het niet, kan het ook niet zelf, en dat laat me smullen van ons. Je bent een poëtische kanjer, naast al het andere.

  2. Kathy Zegt:

    A very good poem.


Reageer