Ook de stilte
ook de stilte
spreekt tot
mij
in verre zinnen
proef ik jou
nog steeds
zoetzuur
het verbeelde beminnen
niet scherp te stellen
en dan maar verlangen
houden van
herbeginnen
***
Ontdekking
toen we nog wisten
wat lief te hebben
verdwaalden we
in de vouwen
van onze huid
veegden zacht
de sporen van
vaal verleden uit
toen wisten we nog
wat te ontdekken
dachten dat we
misschien
een nieuwe wereld
voor elkaar konden zijn
om voor altijd
in rond te trekken
***
De langste nacht
ik weet niet meer
wat waarheid is
jou voelen
raakt in mij
een onbestemd
gemis
de maan waant zich
een zilvervis
nachtlicht
strekt zich uit
dit moment smaakt
naar eeuwigheid
onze kussen
naar rood fruit
***
Nachtfragmenten
we ontwarren
nachtfragmenten
tot jouw beeld
mij kleurt
grijs
ontwaren we mist
die ons omhult
en zwijgen doet
want woorden
ontwaarden
de betekenis
die wij ons weten
zinnen zouden ons
zomaar doen ontaarden
***
Grijswaarden
we dromen altijd
in grijswaarden
fluisteren
herinneringen
terug in beeld
voel eens
hoe hier
ik ben
daar waar wij
zwijgen
wordt alles
gezegd

24 juli, 2008 at 12:30 am
Daar waar wij zwijgen wordt alles gezegd.
Daarmee heb jij gewoon alles gezegd. Hoe je het doet, ik weet het niet, kan het ook niet zelf, en dat laat me smullen van ons. Je bent een poëtische kanjer, naast al het andere.
29 maart, 2009 at 6:41 pm
A very good poem.