Deze blog dient als vervanging van Work in Progress. Het was tijd voor mij om vooruitgang te maken. Ik voelde me niet langer thuis op de oude blog, en ik hoop hier wat productiever en creatiever te worden. Hier kan ik verschillende pagina’s toevoegen, zodat ik mijn blog wat kan uitbouwen. Kijk rustig eens rond en laat eens een reactie achter…
Een beetje over Nip…
Ik ben nog steeds 22, studeer nog steeds filosofie in Antwerpen en ben ondertussen getrouwd met Frans Vlinderman. Af en toe schrijf ik nog eens gedichten, die ik vanaf nu ook steeds op mijn blog zal zetten.
Veel plezier op mijn nieuwe virtuele stekje,
Nip
22 juli, 2008 at 6:08 pm
Laat er ons een leuk digitaal nestje van maken voor jou.
20 augustus, 2008 at 9:41 pm
Frans en Nip,
Van harte gefeliciteerd met jullie huwelijk!!
Maak er wat moois van.
groetjes Lotte
23 september, 2008 at 5:41 pm
Nina, hoe zou het nu toch komen dat ik kippenvel (helaas met tussen-n) krijg bij je verhalen over Jules? Ik moet dan zo heel erg vreselijk aan onze geliefde Murdoch denken. We(Marga en ik) praten nog steeds regelmatig over hem, hielden veel van hem (hij stiekem ook best wel van ons), maar oh, oh, oh … wat vond ik het wandelen hier bij ons in de buurt met hem een ramp! Ongeveer wat jij ervaart met Jules. Omdat we vonden dat hij af en toe ’s los mocht hollen, ging Marga zo rond 03.00 uur (in de nacht dus!) met hem. Maar zelfs dán was er altijd wel iemand die dat zijn hond ook gunde. Werd het alsnog een treffen.
Liefs, Addy
23 september, 2008 at 5:53 pm
@ Addy:
Ja, ik moet ook veel aan Murdoch denken als ik met Jules door dat park loop. Hij was ook een ramp bij het wandelen, maar kleiner dan Jules, en aan de leiband dus wel redelijk te houden.
Ik mis Murdoch en Moesje nog wel, maar nu hebben we Jackie – en dat helpt.
Bedankt voor je berichtje!
Liefs (ook aan Marga)
Nina